De teller staat op: € 380,77=!!!

dinsdag 31 augustus 2010

Wat heeft mij in Godsnaam hiertoe bewogen…?

Ik heb eigenlijk nooit geloofd dat er ‘iets’ is. Ik ben niet gelovig opgevoed en heb ook helemaal niks met kerken en religies, met al hun hel-en-verdoemenis-preken – in de katholieke kerk word ik soms zelfs een beetje bozig, zoals ik daar steeds als ‘zondaar’ word aangesproken - , ge- en verboden en beperkingen en hun Denk Vooral Liever Niet Zelf Na Mentaliteit. Het is ook weer niet zo dat ik dacht dat er absoluut geen hogere macht bestaat, alleen, ik kan hem niet zien he, en dat maakte het voor mij een twijfelgeval waar ik me verder niet mee bezig hield. Ik heb altijd geloofd in goed zijn voor elkaar. Helpen van de medemens. Sociaal zijn en geen verkeerde dingen doen.

Verhalen van mensen over bovenaardse ervaringen deed ik altijd af als hersenspinsels, onzin, interessantdoenerij. Wel vond ik het altijd reuze vermakelijk, zelfs interessant, en dacht ik soms stiekem: Stel je toch eens voor...?! Ik herinner me dat ik zo’n 15 jaar geleden met griep in bed lag te zappen tussen de geestdodende dagprogramma’s, toen plotseling Jomanda aan mij verscheen. Ze was destijds net beroemd geworden bij het grote publiek en hoewel ik ook deze verschijning afdeed (en nog steeds -doe) als grote onzin, vond ik haar wel erg amusant. Op een gegeven moment vroeg ze de kijkers thuis een glas water neer te zetten, opdat ze het zometeen kon instralen. “Ja, kijkers, het kan zijn dat het water van kleur verandert. Het kan zomaar blauw of groen worden. U hoeft dan niet te schrikken, dat is helemaal goed. Gewoon dagelijks een slokje nemen en uw problemen zijn voorbij!” Ik bedacht me geen moment, pakte mijn halfvolle glas water van het nachtkastje en dronk het in één teug leeg. Geen rare verkleuringen voor mij alstublieft!!! Stel je toch eens voor…

En toen. Werd ik twee jaar geleden in al mijn atheïstische overtuigingen aan het twijfelen gebracht. Ik zat nogal met mezelf in de knoop en ineens, zonder waarschuwing vooraf, was daar een soort van herinnering van mijn onbewuste. Ik ga er verder niet op in waarover het ging en waar ik precies mee worstelde, maar wat mijn onbewuste me vertelde was iets dat ik nooit zelf bedacht zou hebben, en het verklaarde zowat de hele toestand waarin ik me bevond. Waarom ik in die periode bepaalde dingen deed, voelde en moeite had om los te laten. Ach ja, ik gooi het er maar uit, dus hou je vast: alles was – volgens mijn innerlijke stem - te verklaren vanuit een eerder leven. Waar ik dus nooit in geloofd heb! Maar waar ik nu toch razend nieuwsgierig naar werd. Deze ingeving bracht me grote rust, want ik wist nu dat het hele gedoe niks met het heden te maken had. Of liever gezegd, ik vond het een mooie en intrigerende mogelijke verklaring. Of het nu ‘waar’ was of slechts een hersenspinsel (wat mij het meest waarschijnlijk leek, alhoewel… waar kwam het dan vandaan?), was niet eens zo belangrijk. Het heeft me in ieder geval geholpen dingen achter me telaten.
Toevallig (o ja? toevallig?) verscheen er een paar dagen later op de televisie een gerenommeerde Harvard-psychiater, die in het fenomeen Vorige Levens was gaan geloven nadat diverse patiënten genezing hadden gevonden door terug te gaan naar een trauma in een eerder leven. Twee van zijn cliënten, die elkaar niet kenden, vertelden exact hetzelfde verhaal onder hypnose en later bleek dat zij meerdere levens bij elkaar zijn geweest. Ik vond dat, als romantische ziel, een prachtige gedachte! En dat is wat het voor mij eigenlijk is geworden: misschien niet zozeer een geloof, maar meer een soort hoop dat we hier niet zomaar zijn. Dat de dingen die je meemaakt horen bij de een soort van leerplan. Ik verklaar mensen die iets ‘vreemds’ hebben meegemaakt in ieder geval niet meer meteen voor gek, maar sta open voor de mogelijkheden. Net zo goed als we geen bewijs hebben dat 'het' er wel is, hebben we ook geen bewijs dat het er niet is. Van atheïst ben ik nu agnost geworden. En dat bevalt me wel. Het maakt dat ik open in de cursus kan stappen. En het kan alle kanten op, wie weet wat er gaat gebeuren!

PS. Ik mag wel wat aan PR gaan doen! Voor mijn vakantie stond de teller op €218,= en er is in de tussentijd geen aanmelding meer geweest...

2 opmerkingen:

  1. Ik lees nu pas mee.... Maar mijn moeder had ook zo'n ervaring. Ze was bang voor ijs. Ze heeft een regressie therapeut (ofzoiets) gehad en daar is ze onder hypnose gegaan en heeft verteld wat er in een vorig leven is gebeurd. Ze schaatste met haar vriendje over het ijs en plots raakte hij in een wak en ze zag heb onder het ijs doorschieten en uiteindelijk naar de bodem verdwijnen. Na deze ervaring heeft ze geen nachtmerries meer gehad en is ze niet meer bang voor ijs. Alleen geen liefhebber, ze zal niet meer op het ijs komen als het aan haar ligt.
    Frappant toch? Omdat met deze moeder ben opgegroeid sta ik al langer open voor dit soort ervaringen. Ik geloof in leven na de dood, een doel in het leven, lessen leren en anders in een volgend leven deze lessen weer opnieuw krijgen. Dat soort werk. Ik vind het wel een fijne gedachte.
    X Talitha

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Same here... ik hoop ook dat er 'meer' is. Wil nou wel eens een bewijs zien, lol! vandaar de cursus.
    Verhalen als van je moeder, daar heb ik veel over gelezen, ik geloof ook in de lessen die we moeten leren.

    BeantwoordenVerwijderen